Kolektory płaskie

Zwykłe – mają kształt prostokąta. Na całej powierzchni kolektora znajduje się warstwa absorbera, do którego przylegają rurki. Rurkami przepływa czynnik roboczy, odbiera ciepło od nagrzanego absorbera i oddaje je do wymiennika ciepła. Od wierzchu całość przykryta jest osłoną ze szkła hartowanego lub tworzywa. Kolektory płaskie pobierają promieniowanie bezpośrednie[1].

kolektor płaski

Kolektory płaskie składą się z:

  • przezroczystego pokrycia (najczęściej ze szkła strukturalnego)
  • absorbera (najczęściej blachy miedzianej pokrytej powłoką selektywną),
  • wymiennika ciepła (najczęściej rurki miedziane przylutowane do absorbera),
  • izolacji (przeważnie wełna mineralna).

Większość kolektorów płaskich może być stosowana ponad 25 lat. Podstawowym zastosowaniem tej technologii jest montowanie jej w budynkach mieszkalnych, w których zapotrzebowanie na ciepłą wodę ma duży wpływ na rachunki za energię. Technologia może być również wykorzystywana do ogrzewania pomieszczeń, szczególnie jeśli budynek znajduje się poza siecią lub jeśli występują przerwy w dostawach energii.

 

Źródło: www.budujemy.dom.pl
Źródło: wikipedia

 

Kolektory płaskie
Kolektory płaskie
Kolektory płaskie
Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Lubelskiego na lata 2007-2013